☆تجربهها و فکرهای من؛ بیپرده، بیواسطه، بیتعارف☆
واسه اتفاقی که بالای هزار سال قبل افتاده و معلوم نیست سر چی بوده میزنه تو سرش گریه میکنه
ولی خبرای امروزی رو که ادم بگوزه با این حجم از رسانه همه متوجه میشن رو رد میکنه و میگه الکیه
چطور از هزار سال قبل تو قبول میکنی تیر خورده تو مشک اب و ابها ریختن و این به اون تو چادر چی گفته
بعد امار ۱۲ هزار کشته شده رو قبول نمیکنی
کشته شدن و ریختن خونه خیلی دردناکه خیلیییییییی
پشت هر داغ یه جوون یه مادر هست که قلبش تیکه تیکه ست
یکی منفعتش در نفهمیدنه، یکی دیگه از همون اول بمباران اعتقادی شده مغزش خشکیده، یکی وجدان نداره یکیم عقل، یکیم سود میبره. فرقی نمیکنه یقه کدوم یکیو با حرفامون بگیریم تهش هیچکدومشون نمیفهمن
واقعا تاسف میخورم که بابت مردم خودمون این قدر شک و شبهه وارد میشه ولی برای جاهای دیگه فوری همه باور میکنن و استوری و روبان مشکی و هشتگ و پیام تسلیت و چه و چه صادر میکنن. از اوکراین و پاریس بگیر تا لسانجلس و غزه.
مردم خودمون چه گناهی کردن که تا این اندازه سرنوشت و زندگی و... جونشون، بیاهمیته؟
متنفرم از هر آن کسی و چیزی که با «ایران» و «ایرانی» دشمنی علنی و غیرعلنی و مستقیم و غیرمستقیم داره. یه کاری میکنن آدم بگه سرنوشت حیواناتِ (حتی موذی) ایران از مردم جاهای دیگه برامون مهمتره.
ایران چی کارشون کرده که این طور خون ایرانی براشون بیارزشه؟
برادر و خواهر خودته، هموطن خودته، دوست و فامیل خودته، همسایه و همکلاسی خودته، دشمنت نیست که. وطن فقط اون ۱۲ روز عزیز بود، اونم نه از حب ایران بلکه از بغض اسراییل! که گور بابای همون اسراییل.
دینداریتون نهتنها خدایی نیست، بلکه به درد عمهتونم نمیخوره؛ آزادگی هم تو سرتون بخوره و نخواستیم، لااقل شرف داشته باشید.
گور بابای هر اجنبی، فقط پاینده ایران.
ای بینوا دینی که ملعبهٔ دست این کفار شده...
کربلا راوی "معتبر" و "متعدد" داشته بخاطر همین جزئیاتش مشخصه.
همه میدونند کشته ها زیاده، خود حکومتم گفته زیاده، بخاطر همینم3 روز عزای عمومی اعلام کرده.
مشکل اینه که 12 هزار نفر را کی روایت کرده؟ چرا 13 هزار یا 11 هزار نفر نباشه؟ اون راوی معتبر کیه؟
مشکل رو هوا عدد دادنه، بی منبع خبر پخش کردنه.
فرقی نمیکنه تو بگو حتی یک نفرم کشته باشند خودش یک مصیبته درده. اما این دلیل نمیشه بی منبع خبر پخش کنی و توقع داشته باشی دیگران قبول کنند.
